Museum of Speech is de eerste in een serie van drie presentaties die de mechanismen en onderhandelingen onderzoeken door dewelke ‘kunst’ en ‘het instituut’ de ruimten die ze samen bewonen delen of verdelen. Gevolgd door Museum of Display en eindigend met A Slowdown at the Museum, doorloopt de serie – als een narratief alibi – het versnelde scenario van een fictief kunstinstituut. Deze verhaallijn over het ontstaan, de belemmering en de ontbinding of wederopstanding van een ‘museum’ moet niet gelezen worden als een allegorie op de toekomstige programmering van Extra City, noch als een kritiek op een gevestigde en specifieke manier van omgaan met kunst. Eerder doorkruist ze de verschillende opvattingen omtrent een ‘museum’ en de bijzondere benaderingswijze die kunstwerken vereisen.

Museum of Speech verzamelt meningen, waarschuwingen en beloftes, grootsprakerigheid en zijn antoniemen, invocaties, sporen van de belofte van de avant-garde tot universele tendensen – een bescheiden poëzie van kritiek, of van provisorische formuleringen over zaken die we niet kunnen kennen, maar waarover men niet mag zwijgen. Naast werk van John Latham, Mladen Stilinović, Nina Beier en Laure Prouvost, presenteert Museum of Speech een script en een performance door filosoof Jonathan Lahey Dronsfield, een film van Ian Breakwell en de eerste fase in een evoluerend architecturaal project van Kris Kimpe.